4 oktober 2010

Verpakking

Buitengewoon geboeid heb ik afgelopen zaterdag gekeken naar de live-uitzending van het CDA-congres. Wat me in het bijzonder raakte, was dat het weer eens echt over principes ging. Juist dat maakte dit congres zo bijzonder boeiend. Het was de strijd tussen principes en pragmatisme. De regie was zorgvuldig al deed de gang van zaken rond de stemming anders vermoeden. Na de bijdragen van Ernst Hirsch Ballin en Ab Klink (tegen) volgde een demagogische tirade van Camiel Eurlings (voor). En na de emotionele en principiele bijdrage van Hannie van Leeuwen en de 'dissidenten' Kathleen Ferrier en Ad Koppejan (tegen) besloot de immer populaire Gerd Leers (voor) de rij sprekers.

Maar het meest opmerkelijk was toch het verschil in toon. Die van Hirsch Ballin en Klink was bescheiden en genuanceerd. Camiel Eurlings en Maxime Verhagen deden het op z'n Amerkaans en sorteerden daarmee aanzienlijk meer effect. Hun presentatie won het van de inhoud. Ik was wel geboeid toen Klink refereerde aan Martin Luther King ("Wat zou hij hebben gestemd?") en John F. Kennedy's "Ich bin ein Berliner". Hij kreeg hiervoor een mooi applaus. Maar de Arnhemse Rijnhal ging pas echt uit z'n dak toen Camiel naar Maxime salueerde en hem toeschreeuwde "Je bent een mens van vlees en bloed. Je bent een christendemocraat in hart en nieren. Jij zult onze idealen nooit verloochenen."

Dat de verpakking er toe doet, maakten MLK en John F. K. jaren terug al duidelijk. Camiel en Maxime hebben er veel van opgestoken. Ik mis alleen iets van de droom waarover Luther King ooit zo begeesterd sprak.