Want dit is een vrij land en dat zullen we (laten) weten ook. 'Wij zeggen waar het op staat', lijkt vooral in de politiek het adagium dat steeds vaker als excuus gebruikt wordt om ieder spoor van nuance te vermijden. En slecht voorbeeld doet slecht volgen. Ik hoorde vandaag een stel jonge pubers - autochtoon en allochtoon - ruzie maken. Ik werd niet blij van de toon van het gesprek, laat staan van de woorden die ze naar elkaar gebruiken. De toon bepaalde daar wel heel nadrukkelijk de muziek en dat klonk niet lekker. Ik vind hartgrondig dat iedereen moet kunnen zeggen wat hij of zij vindt. Dat maakt onze samenleving goed en leuk, open en eerlijk. Leuker is het nog als iedereen met een mening zijn best doet die te brengen met enig gevoel voor de ander.

Dat het gaat om de beste argumenten en niet om de rauwste strot. Winnaar op punten en niet door knock out.

Vandaag was de start van een nieuw televisieseizoen. Met onder meer het debuut van 'Ochtendspits', een programma van de nieuwe publieke omroep Wakker Nederland. Ik heb er met enige verbazing naar gekeken. Vooral toen presentatrice Petra Grijzen de rubriek het laatste kwartier met nogal wat bombarie aankondigde. "In moordend tempo bestook ik mijn drie gasten met stellingen", beloofde ze. "Geen wollig taalgebruik maar kort en bondig." Wat volgde was een nogal gezapig gesprek tussen drie Kamerleden (VVD, D'66 en Groen Links) over de kabinetsformatie. Met een uitstekend gevoel voor decorum deden alle aanwezigen hun best elkaar de ruimte te geven. Wat je ook vindt van Sven Kockelmann, de vorige anchorman in de ochtend; snelheid en scherpte waren bij hem beter in handen.

TV-recensenten Jean-Pierre Geelen (Volkskrant) en Hans Beerekamp (NRC) oordeelden vanavond bij DWDD over 'Ochtendspits'. Vanmiddag deed TV-duizendpoot Bert van der Veer bij NCRV's Lunch (Radio 1) al hetzelfde. Ik was het met de heren critici grotendeels eens. Zeker waar het ging om het studiodecor. Wat een armoe! En natuurlijk kun je zeggen dat het in de journalistiek vooral gaat om de inhoud. Helemaal waar. Maar als je bij de televisie het beeld niet belangrijk vindt, beperk je dan toch tot de radio. Minstens zo'n prachtig medium.

Zou het zuinigheid zijn van WNL? Of is er nu al sprake van enig decorumverlies?

Ze is weg! Echt, ze is gegaan! Vandaag vertrok Laura Dekker naar Portugal waar ze haar solozeiltocht rond de wereld wil beginnen. Ongeveer een jaar nadat ze voor het eerst haar plannen daartoe bekend maakte. Een leerplichtambtenaar meldde zich bij Bureau Jeugdzorg. En ook Marja van Bijsterveld, onderwijsstaatssecretaris van het CDA, ging zich ermee bemoeien. Een jaar lang hebben we alles kunnen volgen. Psychologen, advocaten en andere deskundigen tuimelden in de media over elkaar heen met ieder een eigen oordeel over de voorgenomen tocht van het zeilmeisje. Want zo was Laura inmiddels gaan heten.

Ik weet niet zo goed wat te vinden van Laura's ambities en de goedkeuring van haar ouders daarvoor. Mijn dochter (12) kan gelukkig vooral heel goed tennissen. Aanzienlijk minder risicovol. Mijn zoon (15) is - zo mogelijk nog veiliger - specialist in het ontwikkelen van php-scripts, onder meer voor deze site. Maar ik heb me verbaasd over de opgeklopte media-aandacht die de vaarvoornemens van Laura kregen. Zoveel onderwerpen waarover we een zinvolle maatschappelijke boom zouden kunnen opzetten en we kiezen die van een uitzonderlijke eenling.

'Zeilmeisje' is inmiddels een twitteraccount en een internetdomein. Ik hoop van harte dat Van Dale het woord buiten de nieuwe editie laat.